
ทำไมคนเราต้องมีความรัก ...ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ... ทำไมคนเราจึงต้องโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลา ....ก็เพราะเราต้องการใครสักคนมาช่วยเราดูแลหัวใจของเรา... ทำไมคนเราถึงไม่เคยพอกับความรัก ....ก็เพราะว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อรักใครคนเดียว... ทำไมคนบางคนถึงไม่เคยพบกับความรักสักที ....ก็เพราะว่าเขาไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร... ทำไมคนบางคนไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร ....ก็เพราะว่าเขาอาจจะกำลังรอใครสักคนอยู่... ทำไมคนบางคนถึงต้องอกหักอยู่บ่อย ....ก็เพราะว่าเขาปล่อยใจตัวเองตกหลุมรักอยู่ตลอดเวลา... ไม่ต้องเสียใจที่เขาไม่รักเรา ....เพราะเราและเขาอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกัน... ทำไมคนบางคนไม่เคยสมหวังกับความรัก ....ก็เพราะว่าเขาอาจจะยังไม่เจอคู่แท้ของเขา... ทำไมคนบางคนยังไม่พบคู่แท้ของเขา ....ก็เพราะว่าเขาอาจจะไม่เคยตามหาเลยก็ได้... ทำไมเราควรจะทำตัวเราให้ดูดีอยู่ตลอดเวลา ....ก็เพราะว่าเราไม่รู้ว่าจะได้เจอคนที่ถูกใจเมื่อไร... ไม่ต้องเสียใจที่เรายังไม่เจอคนที่เรารัก ....เพราะว่าเมื่อเราเจอเขาคนนั้นเมื่อไร เราจะรู้ว่ามันคุ้มค่ามากแค่ไหนกับเวลาที่เรารอคอย... จงทะนุถนอมหัวใจของเราไว้ให้ดี... ....เพราะว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่ จะได้มอบมันให้เขาด้วยความภูมิใจ... อย่าปล่อยให้โชคชะตาลิขิตชีวิตเราทั้งหมด ....แต่จงใช้มันเป็นเครื่องนำทางในการดำเนินชีวิต... โชคชะตาสามารถทำให้เราพบคนที่ถูกใจ ....แต่ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถทำให้เขาคนนั้นรักเรา...
|