2006/Mar/29

ทำไมคนเราต้องมีความรัก
...ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ...

ทำไมคนเราจึงต้องโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลา
....ก็เพราะเราต้องการใครสักคนมาช่วยเราดูแลหัวใจของเรา...

ทำไมคนเราถึงไม่เคยพอกับความรัก
....ก็เพราะว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อรักใครคนเดียว...

ทำไมคนบางคนถึงไม่เคยพบกับความรักสักที
....ก็เพราะว่าเขาไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร...

ทำไมคนบางคนไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะกำลังรอใครสักคนอยู่...

ทำไมคนบางคนถึงต้องอกหักอยู่บ่อย
....ก็เพราะว่าเขาปล่อยใจตัวเองตกหลุมรักอยู่ตลอดเวลา...

ไม่ต้องเสียใจที่เขาไม่รักเรา
....เพราะเราและเขาอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกัน...

ทำไมคนบางคนไม่เคยสมหวังกับความรัก
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะยังไม่เจอคู่แท้ของเขา...

ทำไมคนบางคนยังไม่พบคู่แท้ของเขา
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะไม่เคยตามหาเลยก็ได้...

ทำไมเราควรจะทำตัวเราให้ดูดีอยู่ตลอดเวลา
....ก็เพราะว่าเราไม่รู้ว่าจะได้เจอคนที่ถูกใจเมื่อไร...

ไม่ต้องเสียใจที่เรายังไม่เจอคนที่เรารัก
....เพราะว่าเมื่อเราเจอเขาคนนั้นเมื่อไร เราจะรู้ว่ามันคุ้มค่ามากแค่ไหนกับเวลาที่เรารอคอย...

จงทะนุถนอมหัวใจของเราไว้ให้ดี...
....เพราะว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่ จะได้มอบมันให้เขาด้วยความภูมิใจ...

อย่าปล่อยให้โชคชะตาลิขิตชีวิตเราทั้งหมด
....แต่จงใช้มันเป็นเครื่องนำทางในการดำเนินชีวิต...

โชคชะตาสามารถทำให้เราพบคนที่ถูกใจ
....แต่ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถทำให้เขาคนนั้นรักเรา...